ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ & ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ κ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΟΝΑΞΗ στην 75 Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 
Λεπτομέρειες
Δημοσιεύτηκε στις Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2015 09:45
Εμφανίσεις: 1019

KONAJHSΣεβαστοί Πατέρες,
Κύριε Δήμαρχε του Ασπρόπυργου,
Κύριε Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου,
Αξιότιμοι Εκπρόσωποι όλων των αρχών της Ελληνικής Πολιτείας,
Αγαπητοί Εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας,
Ασπροπυργιώτισσες και Ασπροπυργιώτες,
Νέες και Νέοι της Πόλης μας,

είναι πράγματι δύσκολο πολύ, στα χρόνια που ζούμε, στις εποχές σύγχυσης που βιώνουμε, να ταξινομήσει κάποιος τη σκέψη του, να χαλιναγωγήσει τα αισθήματα οργής και αγανάκτησης απ΄τα οποία, όλοι μας, είμαστε πλημμυρισμένοι, προκειμένου να εκφράσει αυθεντικά, τι είναι, τι σημαίνει, για μας, και τι σηματοδοτεί σήμερα η 75η Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου του 1940!


Είμαστε εδώ, φίλες και φίλοι μου, για να τιμήσουμε ένα μεγάλο, ένα μυριόστομο «ΟΧΙ»,
που βγήκε απ΄ τα σωθικά όλων των Ελλήνων, όταν κλήθηκαν να αποφασίσουν, αν θα δεχτούν να υποκύψουν στην ιταμή αξίωση των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, ή θα ορθώσουν το μπόι τούτης της Πατρίδας, πορευόμενοι όπως πολλές σημαντικές προσωπικότητες, σύμβολα φωτεινά για τον Ελληνισμό και την Ανθρωπότητα ολάκερη!
Είμαστε εδώ, για να τιμήσουμε ένα μεγάλο «ΟΧΙ», εμείς που, σχεδόν αδιαμαρτύρητα, σχεδόν απόλυτα φυσιολογικά, παρακολουθούμε, επί πολλές δεκαετίες, τα «ΟΧΙ» της εποχής μας να μετατρέπονται σε «ΝΑΙ», ενίοτε και σε «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ», και τα «ΝΑΙ» του Λαού μας, να μεταλλάσσονται σε «ΟΧΙ»!
Με ποιο ηθικό ανάστημα, λοιπόν, αληθινά αναρωτιέμαι, τούτη τη μέρα, στις πλατείες, στις λεωφόρους της Πατρίδας μας, θα επιχειρήσουμε να συνομιλήσουμε, με τους ήρωες και τους μάρτυρες μιας χρυσής σελίδας της Ιστορίας μας;
Σας προτρέπω, όλους και όλες, να τεντώσουμε τα αυτιά μας, να κοιτάξουμε γύρω μας
λίγα δευτερόλεπτα, να ανοίξουμε τα μάτια μας, και να καταγράψουμε την εικόνα, που παρουσιάζει τούτη η Πλατεία, ανήμερα της εθνικής επετείου!
Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, όλοι:
Έτσι τιμούνται οι ήρωες;
Τούτη η εικόνα, συνιστά τιμή, σ΄εκείνους που έχυσαν το αίμα τους, για να προασπίσουν
τη λευτεριά, την αξιοπρέπεια, την εθνική ανεξαρτησία της Ελλάδας;
Δικαιούμαστε; Επιτρέπεται σε εμάς, να απευθυνόμαστε σήμερα, στους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, που απέκρουσαν μια βάρβαρη εισβολή, και δεν συνθηκολόγησαν με μια ακόμη πιο βάρβαρη κατοχή;
Ας απαντήσουμε σ΄αυτά τα πραγματικά ερωτήματα σήμερα, ο καθένας και η καθεμιά, από όλους εμάς! Κι ας οδηγηθούμε, στη φυσιολογική αλληλουχία των συμπερασμάτων, για ποιους λόγους, τούτη η Πατρίδα, κι όλοι εμείς, επιμένουμε να εθελοτυφλούμε, εξακολουθούμε να καμωνόμαστε πως είμαστε γνήσιοι απόγονοι των Ηρώων του ΄40, των μαρτύρων της Εθνικής Αντίστασης, αλλά και όλων των μεγάλων μορφών του Ελληνισμού που τους ενέπνευσαν!
Κι αν θέλουμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, αν θέλουμε να διασώσουμε, την προοπτική ανάστασης αυτού του τόπου, σήμερα, έχουμε υποχρέωση να σταθούμε για λίγο βουβοί, γύρω από τούτο το ηρώο που περικλείει, άσχετα αν δεν φαίνεται, ποταμούς αίματος, χείμαρρους αυταπάρνησης, θάλασσες φιλοπατρίας, ωκεανούς ανθρωπιάς, και φέρει ονόματα και επίθετα απλών, καθημερινών ανθρώπων, απόγονοι των οποίων, κατά φυσική διαδοχή, είμαστε όλοι εμείς!
Κι ύστερα, ας σκύψουμε το κεφάλι, ας σφίξουμε τα δόντια μας, κι ας δώσουμε την απάντηση που χρωστάμε σ΄ αυτούς, τους δικούς μας ανθρώπους, και στους ήρωες και μάρτυρες απ΄ όλη την Ελλάδα, αυτό που περιμένουν να ακούσουν, αυτό που περιμένουν να δουν, απ΄ όλους εμάς!
Πέσαμε πολύ χαμηλά!
Δεν είμαστε άξιοι να λεγόμαστε απόγονοί σας!
Ισοπεδώσαμε τις αξίες τις αρχές, που καθόρισαν τα βήματά σας στα πεδία των μαχών, την αγρυπνία σας, όταν σχεδιάζατε και εκτελούσατε, με μοναδική, με απαράμιλλη αυτοθυσία, τα χτυπήματα ενάντια στους κατακτητές!
Αφεθήκαμε, παραδοθήκαμε, σε οργανωμένες προσπάθειες, που είχαν και έχουν στόχο, να σκοτώσουν, να αφανίσουν, το Θεό μας! Τα πιστεύω μας και τον Ελληνισμό μας.
Να λοιδορήσουν, να ξεφτιλίσουν τους ημίθεους του ΄40, τους θρύλους της Αντίστασης!
Θεωρήσαμε εκσυγχρονισμό την ισοπέδωση της Παιδείας!
Την αποδοχή και εφαρμογή πολιτιστικών προτύπων, ξένων προς την ψυχή και το μεγαλείο, των ανθρώπων που, σαν σήμερα, ξεκινούσαν, με το χαμόγελο στα χείλη, για τα βουνά της Β. Ηπείρου!
Χάσαμε την επαφή μας, με εκείνες, τις διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού, και πιθηκίζουμε, επί δεκαετίες, ότι πλασάρεται ως δήθεν μοντέρνο, νέο και πολιτικά ορθό! Γι΄αυτό μη μας παραξενεύει τίποτα, από αυτά που ζούμε, τα τελευταία έξι χρόνια!
Μη θεωρούμε άδικη την αποδοκιμασία που εισπράττουμε, από όλους εκείνους, που υποτίθεται ότι σήμερα τιμάμε!
Σήμερα, αν θέλουμε να σώσουμε την ψυχή και την προοπτική αυτού του τόπου, ένα «ΟΧΙ» ακούγεται:
Κι έρχεται απ΄ τους ουρανούς, προς τη χαμερπή γενιά μας!
Είναι το «ΟΧΙ» των ηρώων του ΄40, που απευθύνεται σε όλους μας! «ΟΧΙ» μας φωνάζουν! Δεν δικαιούστε, να μας τιμάτε!
Όσο εξακολουθείτε, να είστε υπήκοοι και στυλοβάτες εξουσιών, που πορεύονται χωρίς πυξίδα!
«ΟΧΙ», μας λένε οι μάρτυρες της Εθνικής Αντίστασης, δεν έχετε ούτε καν το δικαίωμα να αναφέρετε σε εμάς!
Όσο συνεχίζετε να αποδέχεστε, τούτη η Πατρίδα να γίνεται συνώνυμη της παρακμής!
Όσο αποδέχεστε τη διαιώνιση μιας ανθρωπιστικής κρίσης, που σας, μετατρέπει σε αγρίμια!
«ΟΧΙ»! μας λένε, δεν ανεχόμαστε ύμνους, από εκείνους που θεωρούν πως η συνθηκολόγηση, η υποταγή, είναι ο κλήρος του Νεοέλληνα!
«ΟΧΙ», επαναλαμβάνουν, αυτοί που δήθεν σήμερα τιμάμε, δεν σας αξίζει η θυσία και το παράδειγμά μας, όσο σκυφτοί, δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι, συνεχίζετε να ζείτε σ΄ ένα τόπο που υποβάλλεται σε θυσίες, χωρίς ελπίδα!
«ΟΧΙ», δεν σας αρμόζουν τέτοιες τελετές, όσο δεν ζητάτε λογαριασμό, δίκαιη τιμωρία, για εκείνους που παρέδωσαν την Ελλάδα, χωρίς να ρίξουν ούτε μια τουφεκιά, έστω για την τιμή των όπλων! «ΟΧΙ», αγαπητοί μου,
Ασπροπυργιώτισσες και Ασπροπυργιώτες,
Ελληνίδες και Έλληνες,
Νέοι και Νέες
δεν δικαιούμαστε, την παραμικρή αναφορά, σε όσα έκαναν οι πρόγονοί μας, αφήνοντας άφωνη την Οικουμένη!
Γιατί, εμείς, παραδώσαμε, παραδίνουμε καθημερινά, όλα εκείνα, που την περίοδο 1940-1944, εκείνοι υπερασπίστηκαν!
Γιατί, εμείς, ακολουθούμε το δρόμο που οι εχθροί τούτης της Χώρας, άνοιξαν το ΄44 και συνεχίστηκε με τα όπλα μέχρι το 1949, και με την πένα του κάθε σύγχρονου Εφιάλτη, έφτασε μέχρι τις μέρες μας το δρόμο του διχασμού, της φιλαυτίας, της κοροϊδίας των όσιων και των ιερών, του Έθνους των Ελλήνων!
Τρία τέταρτα του αιώνα, από εκείνη τη μέρα, που ο Ελληνισμός κατέθετε απάντηση
πανανθρώπινης εμβέλειας, καλούμαστε να δώσουμε την απάντηση που υπαγορεύει
η ιστορία, κι η κληρονομιά μας:
Όπως ανέφερε χθες, στη βράβευση των νέων φοιτητών, και ο Δήμαρχος της πόλης μας,
η Ελλάδα, μπορεί να ζήσει χωρίς δανεικά, χωρίς ιδανικά όμως, οδηγείται στην απώλεια!
Αν λοιπόν, θέλουμε να αντικρίσουμε, κάποια στιγμή στα μάτια, τους ήρωες του ΄40 και της Αντίστασης, ιδού, πεδίον δόξης λαμπρό, για όλους μας:
Ας γίνει τούτη η μέρα, τούτη η στιγμή, η απαρχή του αγώνα μας, να μοιάσουμε σ΄ εκείνους!
Το ξεκίνημα, για την ανάσταση του Έθνους μας! Η αφετηρία, για να ξαναπάρουμε την Πατρίδα μας πίσω! Αρκετά υπηρετήσαμε Αλλότρια συμφέροντα!
Αρκετά νοικιάσαμε την ψυχή μας, σ΄ όσους τρομάζουν μπροστά, στις αξίες που γέννησε
τούτη η Χώρα!
Αρκετά μαϊμουδίσαμε με ιδεολογίες και δήθεν σοφίες ξενόφερτες και υπονομευτικές του Τόπου και της ψυχής μας! Σήμερα, και κάθε μέρα, το «ΟΧΙ» του ΄40, τα «ΟΧΙ» του Μαραθώνα, των Θερμοπυλών, των Πλαταιών, το «ΟΧΙ» του Παλαιολόγου, το «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, το «αέρα» που συντάραξε τα βουνά της Πίνδου, το «ΟΧΙ» του Γρηγόρη Αυξεντίου το «ΟΧΙ» του Σολωμού Σολωμού, το «ΟΧΙ» του Εθνικού Ηγέτη Τάσου Παπαδόπουλου, απ΄ τη μαρτυρική μεγαλόνησο, την κατεχόμενη Κύπρο, ας είναι ο οδηγός μας!
Γιατί, μόνο τότε, η υπόκλιση σ΄αυτούς, που σήμερα, συγκεντρωθήκαμε για να τιμήσουμε, θα είναι τίμια και ειλικρινής!
Μόνο τότε, τούτη η πλούσια χώρα, θα πάψει να είναι επαίτης, στα σταυροδρόμια των παγκοσμιοποιητών και των τοκογλύφων!
Μόνο τότε αγαπητοί Συμπατριώτες, θα φανούμε αντάξιοι, αυτών που μας γέννησαν και πότισαν με το αίμα τους, το δέντρο της λευτεριάς αυτού του Τόπου!
Με προσευχή και απόφαση μπορούμε να τα καταφέρουμε! Πιο χαμηλά δεν έχει! Πιο αχαμνά δεν μας ταιριάζει!
Κι όσο καθυστερούμε να πάρουμε το δρόμο της αντίστασης, τόσο ξεμακραίνουμε από το στόχο που οριοθετεί το νόημα τούτης της μέρας !
Εμπρός!
Στο δρόμο που μας δείχνει το ΄40! Στο δρόμο που πορεύτηκαν οι Έλληνες, με συνείδηση
ότι λογοδοτούν στις επόμενες γενιές και στην ανθρωπότητα!
Εμπρός! Έτσι μόνο Μπορούμε!
Να ξαναπούμε: με έργα και όχι με λόγια
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940!
Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων!